نقد و بررسی تخصصی نسیم گره گشا
معرفی کتاب
حافظ، عارف بلند مرتبهای است که در عرفان عملی و سیر و سلوک الی الله گامهای بلندی را برداشته و با استقامت در طی طریق قرب الهی به معرفت شهودی باریافته و غزلهای جذاب و دلربایش، انعکاسی از ادراکات و احساسات و دریافتهای عارفانه و تجربههای سلوکیاش میباشد، که مفسر بیبدیل و فقیه و حکیم متأله و عارفی چون علامهی طباطبایی (ره) برای شاگردان خاصُّ الْخاصِّ خود به شرح غزلیات وی میپردازد و شهد شیرین آن را به کام شاگردان سلوکی خویش میچشاند.
نسیم گره گشا مجموعه ای از دستورالعمل ها و نصایح سلوکی دیوان حافظ چاپ قدسی می باشد که تبیین ابیات آن اقتباسی از برداشت های مرحوم آیت الله سید محمد حسین طباطبایی، مرحوم آیت الله جعفری تهرانی و مرحوم آیت الله پهلوانی می باشد که مقام شهود را دارا بوده و اهل چنین حقایقی می باشند و واجد جمیع شرایط شرح دیوان حافظ بوده اند، و به شکل نامه ها و مکاتبات عرفانی و سلوکی اولیای الهی و اساتید طریق، به شاگردان سلوکی خود تنظیم شده است که در کلمه کلمهی این کتاب عنایت و لطف و امداد غیبی الهی است.
نسیم گره گشا را باید کتابی اخلاقی و توحیدی و مذکِّر و منبِّه و بیدار کننده و یقظه آفرین نسبت به خواب غفلت و دعوت کنندهی به عمل صالح و درمان کنندهی دردهای روحی و معنوی نامید که هم نسخه است و هم شفابخش، و مطالعه و استفاده و بهرهبرداری مستمر از آن، تدریجا به آدمی رنگ خدایی میبخشد و او را انسانی الهی میکند.
آنچه در نسیم گره گشا آمده، ریشه در کتاب و سنت داشته و خواجه حافظ از ساحت مقدس وحی قرآنی و نور خواجهی عالم، حضرت رسول خاتم (ص) و شاه جهان حضرت امام علی (ع) و اولاد طاهرینش (ع) به دست آورده و نتیجهی تجربه های سلوکی اش نیز بوده است.
خواندن نسیم گره گشا را به سالکین طریق توحید و پویندگان راه عبودیت و آنان که اهل سیر و معنا بوده و قدم در وادی عرفان عملی گذاشتنه اند پیشنهاد می کنیم.
برای اسم کتاب از روح جناب خواجه حافظ مدد جسته شده و با تفأل زدن به دیوانش، عنوان «نسیم گره گشا» برای کتاب نامگذاری شده است.
برشی از کتاب
ای سالک طریق قرب الهی! تو چون کسانی نباش که اهل عمل بوده و از اعمال و عبادات خود، انتظاری جز حور و قصور و نعمت های بهشتی و ثواب و جزای آخرتی ندارند.
تو باید چون فقیران و رندان عاشقی باشی که همهی عالم را زیر پای خویش گذاشتهاند و در انجام اعمال و عبادات، هیچ نظری به غیر حضرت محبوب نداشته و تنها توجه به تجلیات اسمایی و صفاتی حضرت دوست دارند که از طریق مظاهر این عالم و نعمت های بهشتی جلوه میکنند؛ پس چون رندان عاشق باش و بهشت بی دیدار حضرت جانان را مخواه و به سر کوی او اکتفا نما که اگر حضرت دلدار را داشته باشی، بهشت و قصور و همه چیز را خواهی داشت.
ص 493