معرفت در زیارت علی بن موسی الرضا (ع)

زائران بسیارند و عارفان اندک! مولا، خود بر منبر مسجد کوفه فرمود: «در مسیر حق از کمی رهروان نترسید، که بیشتر مردم بر گِردِ سفره‌ای جمع شده‌اند که سیری آن کوتاه و گرسنگی آن طولانی است». کیست که مِهمان واقعی سفرهٔ‌ شما باشد و ذائقه‌اش با محبت شما عجین نشده باشد؟ اصلاً چه کسی سیراب‌تر از مُستَسقای دریای رحمت شما است؟ می‌گفت: آن‌کس که لذت ارتباط با اباعبدالله صلواتُ‌اللهِ‌علیه را چشیده باشد، دیگر گرما و سرما و دوری راه آزرده‌اش نمی‌کند. اصلاً مگر مُحِبّ به غیر از محبوب، به چیز دیگری هم فکر می‌کند؟ ما کجای این مهمانی نشسته‌ایم؟ سقف معرفت و ولایت ما کجاست؟ راه‌آشنای این مسیر بارها گفت: انسان قبل از مرگ باید یک سرِ نخی از این دوستی را به‌دست بیاورد تا آنجا که رسید، دستش خالی نباشد و خود محکم سرِ رَسَن ولایت اهل بیت را گرفته بود و در واپسین لحظه‌های حضورش در این دنیا هم پس از تجدید عهد با محبوبش، عارفاً‌بِحَقِّه، دعوت پروردگارش را لَبَّیْک گفت.

بیگانه را کجا خبر از لذت حضور /
این‌ها حکایتی است که با آشنا کنند/
سودای اهل بیت دهد سود، عاقبت/
سوداگران، معامله‌ گو با خدا کنند/

کتاب معرفت در زیارت علی ابن موسی الرضا صلوات‌الله‌علیهما اوّلین بار در سال 1390 توسط گروه فرهنگی اُمِّ‌ابیها به چاپ رسید. این کتاب شامل بیست جلسه از سخنرانی‌های آیت‌الله حاج‌آقا مرتضی تهرانی رضوان‌الله‌تعالی‌علیه در مشهد مقدّس بود. نسخه فعلی کتاب معرفت در زیارت علی ابن موسی الرضا با اضافه شدن آخرین سخنرانی‌های ایشان در مشهد مقدّس و ویرایش مجدّد تمامِ سخنرانی‌ها در قالب منسجم‌تری تجدید چاپ شده است.